Donderdag 23 Februari 2006 Vanochtend was het dan
zo ver. Bo moest naar het ziekenhuis voor het laten verwijderen van de
neusamandel en om zijn oortjes door te laten prikken. Max mocht daarom
's ochtends bij Sten ontbijten en spelen. 's Middags bij ons weer
lunchen en spelen. Om 07.00 uur kreeg Bo thuis een zetpil en rond half
8 zaten we op de kinderafdeling van het ziekenhuis. Bo vond het
allemaal reuze interessant en had het erg naar zijn zin met de
andere kindjes en het speelgoed.
Toen moest het ziekenhuispakje aan, naambandje om en rond 08.10 uur
werd Bo weggereden. Papa ging met hem mee. Het ging allemaal erg snel.
Het kapje dat Bo op zijn neus kreeg voor de narcose vond hij maar
niets, maar 10 minuten later was hij alweer wakker en was de ingreep
achter de rug. Bloederig neusje en oortje en heel hard huilen en
schreeuwen. Terug op de afdeling mocht Bo gewoon eten en drinken
dus toen hij zijn flesje melk zag, kalmeerde hij en heeft Bo heerlijk
gedronken. Bo was heel erg moe maar kon in zijn ziekenhuisbed niet
slapen. Gelukkig was er genoeg afleiding en een uur later, na het eten
van een droge boterham, zat Bo alweer te spelen en was hij het
ziekenhuis aan het verkennen. Even later kwam de KNO-arts en die
vertelde dat alles goed gegaan was. De neusamandel van Bo was inderdaad
groot dus het is goed dat deze nu is verwijderd. De oortjes zagen er
goed uit, dus voorlopig geen buisjes.
We mochten rond half 12 naar huis en eenmaal in de auto viel Bo als
een blok in slaap. Thuis meteen in bed gelegd en hij heeft heerlijk
verder geslapen. De rest van de dag heeft Bo geen last gehad. Hij
was vrolijk en blij en had genoeg babbels. Ook goed gegeten en
gedronken. 's Avonds lekker in bad maar dan wel met watjes in zijn
oortjes. Het was een spannende dag, die gelukkig prima is verlopen. |